Fenomena Kahwin lewat
Penurunan kesuburan turut dikaitkan dengan fenomena kahwin lewat. Perkembangan ini memberi impak kepada tahap awal penurunan kesuburan di Sri Lanka misalnya selain Malaysia dan Singapura. Sekurang-kurangnya separuh daripada penurunan kesuburan di Jepun disebabkan kelewatan berkahwin. Bilangan wanita yang belum berkahwin telah meningkat di kebanyakan negara-negara asia. Di Jepun, kadar wanita yang belum berkahwin meningkat dari 7% pada tahun 1970 kepada 27% pada tahun 2000, Myanmar(9% kepada 26%), Cina Singapura(11% kepada 22%),Melayu singapura (4% kepada 12%), Cina Malaysia(10% kepada 18%) dan Melayu Malaysia (3% kepada10%) dalam tempoh yang sama. Fenomena ini berlaku kerana kekangan masa yang terpaksa dihadapi oleh wanita yang bekerjaya selain dari wanita sekarang lebih mementingkan kerjaya dari membina keluarga. Sekaligus fenomena ini mempengaruhi kadar kesuburan wanita seterusnya kependudukan negara.
Krisis Kesuburan di Malaysia
Dalam Malaysia rancak menuju status negara maju menjelang 2020, kadar kesuburan negara ini menyaksikan penurunan. Kadar kesuburan di Malaysia telah menurun daripada 3.4 pada tahun 1994 kepada 2.8 pada tahun 2004. Walaupun kadar kesuburuan ketika ini berada pada paras yang masih boleh diterima, namun krisis kesuburan ini tidak dapat dielakkan jika angka mencatat penurunan berterusan. Penurunan ini dijangka akan berterusan setelah negara kian pesat membangun selari dengan pembangunan industri dan masyarakat berpendidikan yang lebih mengutamakan saiz keluarga. Antara faktor krisis ini adalah kenaikan kos membesarkan anak-anak dan peraturan mengawal kadar kesuburan yang berkesan.
Dasar Kependudukan Malaysia ke Arah 70 Juta Penduduk
Latarbelakang
Matlamat kependudukan 70 juta telah disarankan oleh Y.A.B. Perdana Menteri Seri Dr. Mahathir Mohamed ketika beliau berucap di Perhimpunan Agung UMNO dalam bulan September 1982. Beliau berpendapat bahawa Malaysia akan lebih berjaya dengan penduduk sebanyak 70 juta. Saranan ini kemudiannya telah dijelaskan dan dikemukakan sekali lagi oleh beliau dalam ucapannya semasa membentangkan kajian Separuh Penggal Rancangan
Malaysia Keempat pada 29hb. Mac 1984. Matlamat kependudukan ini diharapkan dicapai dalam tempoh 115 hingga 120 tahun.
Rasional
Jumlah penduduk Malaysia adalah masih kecil dan ada faedah-faedah besar jika kependudukan Malaysia dibesarkan dalam jangka perancangan di atas. Jika dibandingkan dengan negara-negara lain, Malaysia dengan kawasan yang seluas 334,000 km persegi mempunyai penduduk sebanyak 45 juta, Negeri Thai dengan kawasan seluas 514,000 km persegi mempunyai penduduk sebanyak 50 juta dan Republik Indonesia dengan kawasan tanah 2,027,087 km persegi mempunyai sebanyak 150 juta. Rasional untuk mencapai matlamat kependudukan 70
juta adalah untuk menyediakan satu asas permintaan dan pasaran bagi keluaran industri-industri tempatan. Ini akan mengujudkan keadaan persaingan dalam pasaran dan
selanjutnya akan meninggikan daya dan mutu pengeluaran untuk eksport. Pertumbuhan adalah dianggap sebagai modal yang utama untuk kemajuan ekonomi dan sosial sesebuah negara, disamping itu ianya juga dapat meningkatkan daya pengeluaran ekonomi. Dengan yang
demikian, adalah wajar angkubah-angkubah demografik ini diambil kira di dalam perancangan pembangunan untuk mempastikan kemajuan ekonomi dan pertumbuhan kebajikan
yang berterusan.
Objektif
Objektif dasar ini adalah untuk mengujudkan jumlah penduduk Malaysia seramai 70 juta.
Strategi Pelaksanaan
Untuk mencapai matlamat dasar kependudukan 70 juta, beberapa alternatif telah dikaji. Antaranya adalah seperti yang berikut:-
i. Sekiranya JKK*(jumlah kadar kesuburan) sekarang iaitu sebanyak 4 dibiarkan turun perlahan-perlahan sebanyak 0.1 mata setiap 5 tahun sehingga ia sampai ke paras penggantian, matlamat ini akan dicapai dalam lingkungan tahun 2100 (iaitu dalam tempuh 115 tahun)
dan penduduk akan stabil pada atau dalam lingkungan 73 juta.
ii. Sekiranya JKK sekarang iaitu sebanyak 4 dapat dikekalkan, matlamat ini akan dicapai dalam lingkungan tahun 2045 (iaitu 70 tahun).
iii. Sekiranya JKK sekarang diturunkan kepada 3 dan seterusnya dikekalkan kepada paras tersebut, matlamat ini akan dicapai dalam lingkungan 2085
(iaitu dalam 100 tahun).
iv. Sekiranya JKK dinaikkan kepada 5 dan terus dikekalkan pada paras ini, maka
matlamat penduduk akan dicapai dalam dalam lingkungan tahun 2031 (dalam 50
tahun).
v. Tempoh yang paling cepat sekali matlamat ini akan dicapai ialah dalam tahun 2010, (atau dalam 30 tahun) jika sekiranya JKK ditingkatkan kepada 10 dan seterusnya dikekalkan pada
paras sekarang.
vi. Sekiranya JKK dibiarkan meningkat kepada 5.2 dalam tahun 2000 dari 4.0 (1980) dan kemudiannya dibiarkan menurun ke paras penggantian maka matlamat ini akan dicapai dalam
lingkungan tahun 2070 dan akan stabil pada 79 juta.
vii. Tempoh masa yang paling lama untuk mencapai 70 juta ialah dengan membiarkan aliran sekarang menurun dan meningkat secara pusingan sehingga mencapai paras penggantian.
Pelaksanaan
Di sebalik tanggapan-tanggapan rumit mengenai isu kependudukan ini, Kerajaan mempunyai sebab-sebab yang munasabah berhubung dengan pembesaran saiz kependudukan terutamanya dalam usaha mengujudkan penduduk yang rajin, berdisiplin dan produktif. Ini adalah asas
penting bagi perkembangan perindustrian dan pengujudan pasaran untuk barang keluaran tempatan. Pertambahan penduduk sebanyak empat atau lima kali ganda semestinya menimbulkan beberapa implikasi sosio-ekonomi. Kesan pembesaran kependudukan sebegini
rupa akan dirasai di semua peringkat kehidupan khususnya terhadap sumber-sumber negara. Di antara bidang-bidang yang akan terlibat adalah seperti berikut:-
i. Bekalan Makanan: sebahagian besar barang-barang makanan terpaksa diimport dan ini akan menimbulkan masalah jaminan makanan dan pertukaran asing. Dengan itu kajian yang sepatutnya perlulah dibuat mengenai keupayaan kegunaan tanah dan penggunaan sumber-sumber lain.
ii. Perumahan: sekurang-kurangnya sebanyak 10 juta unit perumahan akan di-
perlukan untuk menampung tambahan penduduk sebanyak 50 juta dan ini akan mengambil masa selama 100 tahun mengikut kadar pembinaan sekarang ini.
iii. Pekerjaan: lebih daripada 20 juta pekerjaan baru perlu diujudkan. Dengan demikian adalah penting untuk menggerakkan tenaga buruh menjadi berdisiplin, bermotivasi dan produktif.
iv. Kesihatan: Bilangan katil-katil hospital perlu ditambah dari 25 ribu sekarang ini kepada 140,000 jika matamat jangka panjang iaitu 2 katil bagi tiap-tiap 1,000 penduduk hendak dicapai. Bilangan doktor-doktor pun perlu ditambah daripada 4,200 kepada lebih 30,000.
v. Pelajaran: Tempat bagi 15 juta hendaklah disediakan dan sekurang- kurangnya 4000,000guru diperlukan.
vi. Bekalan Air: Penggunaan air adalah dijangkakan sebanyak 15.6 billion meter padu. Kekurangan air telah pun dijangkakan pada tahun 2000 bagi jumlah
penduduk sebanyak 21 juta.
vii. Penggunaan Tenaga: Penggunaan tenaga akan meningkat sebanyak 4 atau 5 kali
ganda ini akan berlipat ganda lagi dengan adanya ekonomi perindustrian. Masalah ini akan bertambah rumit kerana pencapaian 70 juta akan berlaku dalam masa Malaysia mengalami kehabisan minyak dan gas (post-hydrocarbon). Berikutan dari masalah-masalah di atas, adalah
penting agar dasar-dasar yang sewajarnya diberi perhatian yang utama. Di antara dasar-dasar tersebut adalah seperti berikut:-
i. Dasar pembangunan ekonomi, yang mengambilkira pertalian antara pembangunan dan kesuburan, kematian, penghijrahan di samping pertumbuhan , komposisi dan taburan penduduk serta peningkatan pendapatan daya pengeluaran.
ii. Dasar tenaga manusia, yang mengambilkira pertumbuhan tenaga buruh dan perubahan kadar penyertaan tenaga buruh mengikut jantina dan juga keperluan yang meningkat untuk latihan teknologi yang termaju.
iii. Dasar sosial yang memberi tumpuan kepada aspek-aspek seperti kesihatan, pelajaran,
perumahan, pembangunan keluarga ( termasuk perancang kelauarga) peningkatan kebudayaan, keseimbangan sosial dari segi kumpulan ethnik dan jantina, kebajikan kanak-kanak dan orang- orang tua dan lain-lain kerana kesemuanya ini akan dipengaruhi oleh arus pembangunan sosio- ekonomi, pertumbuhan dan taburan penduduk.
iv. Dasar makanan, air dan pertanian haruslah memberi tekanan ke atas kecukupan dari segi
taburan, perubahan corak penggunaan dan juga
ke atas peningkatan cara-cara penghasilan.
v. Dasar Tenaga haruslah dan mengenalpasti sumber-sumber tenaga baru.
iv. Dasar alam sekitar yang mengambil kira bahaya-bahaya akibat kerosakan eko-sistem yang
disebabkan oleh perkembangan dan pertumbuhan
penduduk yang pesat.
Penutup
PENCAPAIAN DASAR SEHINGGA 1990 Berasaskan kepada data-data semasa, jumlah kadar
kesuburan telah menurun daripada 3.8 bagi setiap wanita dalam tahun 1981 kepada 3.6 dalam tahun 1990. Pertumbuhan penduduk negara pula mencatitkan penambahan daripada 13.8 juta dalam tahun 1980 kepada 17.8 juta dalam tahun 1990. Pada keseluruhannya, tren ini adalah selaras dengan matlamat Dasar ini. Walau bagaimanapun, penurunan kadar kesuburan ini adalah berbeza di antara kumpulan- kumpulan ethnik negara ini. Jumlah kadar kesuburan
Melayu dalam tahun 1990 adalah melebihi matlamat, iaitu 4.3, berbanding dengan jumlah kadar kesuburan Cina dan India yang kini menghampiri paras penggantian.
Sumber: Pejabat Perdana Menteri
Matlamat kependudukan 70 juta telah disarankan oleh Y.A.B. Perdana Menteri Seri Dr. Mahathir Mohamed ketika beliau berucap di Perhimpunan Agung UMNO dalam bulan September 1982. Beliau berpendapat bahawa Malaysia akan lebih berjaya dengan penduduk sebanyak 70 juta. Saranan ini kemudiannya telah dijelaskan dan dikemukakan sekali lagi oleh beliau dalam ucapannya semasa membentangkan kajian Separuh Penggal Rancangan
Malaysia Keempat pada 29hb. Mac 1984. Matlamat kependudukan ini diharapkan dicapai dalam tempoh 115 hingga 120 tahun.
Rasional
Jumlah penduduk Malaysia adalah masih kecil dan ada faedah-faedah besar jika kependudukan Malaysia dibesarkan dalam jangka perancangan di atas. Jika dibandingkan dengan negara-negara lain, Malaysia dengan kawasan yang seluas 334,000 km persegi mempunyai penduduk sebanyak 45 juta, Negeri Thai dengan kawasan seluas 514,000 km persegi mempunyai penduduk sebanyak 50 juta dan Republik Indonesia dengan kawasan tanah 2,027,087 km persegi mempunyai sebanyak 150 juta. Rasional untuk mencapai matlamat kependudukan 70
juta adalah untuk menyediakan satu asas permintaan dan pasaran bagi keluaran industri-industri tempatan. Ini akan mengujudkan keadaan persaingan dalam pasaran dan
selanjutnya akan meninggikan daya dan mutu pengeluaran untuk eksport. Pertumbuhan adalah dianggap sebagai modal yang utama untuk kemajuan ekonomi dan sosial sesebuah negara, disamping itu ianya juga dapat meningkatkan daya pengeluaran ekonomi. Dengan yang
demikian, adalah wajar angkubah-angkubah demografik ini diambil kira di dalam perancangan pembangunan untuk mempastikan kemajuan ekonomi dan pertumbuhan kebajikan
yang berterusan.
Objektif
Objektif dasar ini adalah untuk mengujudkan jumlah penduduk Malaysia seramai 70 juta.
Strategi Pelaksanaan
Untuk mencapai matlamat dasar kependudukan 70 juta, beberapa alternatif telah dikaji. Antaranya adalah seperti yang berikut:-
i. Sekiranya JKK*(jumlah kadar kesuburan) sekarang iaitu sebanyak 4 dibiarkan turun perlahan-perlahan sebanyak 0.1 mata setiap 5 tahun sehingga ia sampai ke paras penggantian, matlamat ini akan dicapai dalam lingkungan tahun 2100 (iaitu dalam tempuh 115 tahun)
dan penduduk akan stabil pada atau dalam lingkungan 73 juta.
ii. Sekiranya JKK sekarang iaitu sebanyak 4 dapat dikekalkan, matlamat ini akan dicapai dalam lingkungan tahun 2045 (iaitu 70 tahun).
iii. Sekiranya JKK sekarang diturunkan kepada 3 dan seterusnya dikekalkan kepada paras tersebut, matlamat ini akan dicapai dalam lingkungan 2085
(iaitu dalam 100 tahun).
iv. Sekiranya JKK dinaikkan kepada 5 dan terus dikekalkan pada paras ini, maka
matlamat penduduk akan dicapai dalam dalam lingkungan tahun 2031 (dalam 50
tahun).
v. Tempoh yang paling cepat sekali matlamat ini akan dicapai ialah dalam tahun 2010, (atau dalam 30 tahun) jika sekiranya JKK ditingkatkan kepada 10 dan seterusnya dikekalkan pada
paras sekarang.
vi. Sekiranya JKK dibiarkan meningkat kepada 5.2 dalam tahun 2000 dari 4.0 (1980) dan kemudiannya dibiarkan menurun ke paras penggantian maka matlamat ini akan dicapai dalam
lingkungan tahun 2070 dan akan stabil pada 79 juta.
vii. Tempoh masa yang paling lama untuk mencapai 70 juta ialah dengan membiarkan aliran sekarang menurun dan meningkat secara pusingan sehingga mencapai paras penggantian.
Pelaksanaan
Di sebalik tanggapan-tanggapan rumit mengenai isu kependudukan ini, Kerajaan mempunyai sebab-sebab yang munasabah berhubung dengan pembesaran saiz kependudukan terutamanya dalam usaha mengujudkan penduduk yang rajin, berdisiplin dan produktif. Ini adalah asas
penting bagi perkembangan perindustrian dan pengujudan pasaran untuk barang keluaran tempatan. Pertambahan penduduk sebanyak empat atau lima kali ganda semestinya menimbulkan beberapa implikasi sosio-ekonomi. Kesan pembesaran kependudukan sebegini
rupa akan dirasai di semua peringkat kehidupan khususnya terhadap sumber-sumber negara. Di antara bidang-bidang yang akan terlibat adalah seperti berikut:-
i. Bekalan Makanan: sebahagian besar barang-barang makanan terpaksa diimport dan ini akan menimbulkan masalah jaminan makanan dan pertukaran asing. Dengan itu kajian yang sepatutnya perlulah dibuat mengenai keupayaan kegunaan tanah dan penggunaan sumber-sumber lain.
ii. Perumahan: sekurang-kurangnya sebanyak 10 juta unit perumahan akan di-
perlukan untuk menampung tambahan penduduk sebanyak 50 juta dan ini akan mengambil masa selama 100 tahun mengikut kadar pembinaan sekarang ini.
iii. Pekerjaan: lebih daripada 20 juta pekerjaan baru perlu diujudkan. Dengan demikian adalah penting untuk menggerakkan tenaga buruh menjadi berdisiplin, bermotivasi dan produktif.
iv. Kesihatan: Bilangan katil-katil hospital perlu ditambah dari 25 ribu sekarang ini kepada 140,000 jika matamat jangka panjang iaitu 2 katil bagi tiap-tiap 1,000 penduduk hendak dicapai. Bilangan doktor-doktor pun perlu ditambah daripada 4,200 kepada lebih 30,000.
v. Pelajaran: Tempat bagi 15 juta hendaklah disediakan dan sekurang- kurangnya 4000,000guru diperlukan.
vi. Bekalan Air: Penggunaan air adalah dijangkakan sebanyak 15.6 billion meter padu. Kekurangan air telah pun dijangkakan pada tahun 2000 bagi jumlah
penduduk sebanyak 21 juta.
vii. Penggunaan Tenaga: Penggunaan tenaga akan meningkat sebanyak 4 atau 5 kali
ganda ini akan berlipat ganda lagi dengan adanya ekonomi perindustrian. Masalah ini akan bertambah rumit kerana pencapaian 70 juta akan berlaku dalam masa Malaysia mengalami kehabisan minyak dan gas (post-hydrocarbon). Berikutan dari masalah-masalah di atas, adalah
penting agar dasar-dasar yang sewajarnya diberi perhatian yang utama. Di antara dasar-dasar tersebut adalah seperti berikut:-
i. Dasar pembangunan ekonomi, yang mengambilkira pertalian antara pembangunan dan kesuburan, kematian, penghijrahan di samping pertumbuhan , komposisi dan taburan penduduk serta peningkatan pendapatan daya pengeluaran.
ii. Dasar tenaga manusia, yang mengambilkira pertumbuhan tenaga buruh dan perubahan kadar penyertaan tenaga buruh mengikut jantina dan juga keperluan yang meningkat untuk latihan teknologi yang termaju.
iii. Dasar sosial yang memberi tumpuan kepada aspek-aspek seperti kesihatan, pelajaran,
perumahan, pembangunan keluarga ( termasuk perancang kelauarga) peningkatan kebudayaan, keseimbangan sosial dari segi kumpulan ethnik dan jantina, kebajikan kanak-kanak dan orang- orang tua dan lain-lain kerana kesemuanya ini akan dipengaruhi oleh arus pembangunan sosio- ekonomi, pertumbuhan dan taburan penduduk.
iv. Dasar makanan, air dan pertanian haruslah memberi tekanan ke atas kecukupan dari segi
taburan, perubahan corak penggunaan dan juga
ke atas peningkatan cara-cara penghasilan.
v. Dasar Tenaga haruslah dan mengenalpasti sumber-sumber tenaga baru.
iv. Dasar alam sekitar yang mengambil kira bahaya-bahaya akibat kerosakan eko-sistem yang
disebabkan oleh perkembangan dan pertumbuhan
penduduk yang pesat.
Penutup
PENCAPAIAN DASAR SEHINGGA 1990 Berasaskan kepada data-data semasa, jumlah kadar
kesuburan telah menurun daripada 3.8 bagi setiap wanita dalam tahun 1981 kepada 3.6 dalam tahun 1990. Pertumbuhan penduduk negara pula mencatitkan penambahan daripada 13.8 juta dalam tahun 1980 kepada 17.8 juta dalam tahun 1990. Pada keseluruhannya, tren ini adalah selaras dengan matlamat Dasar ini. Walau bagaimanapun, penurunan kadar kesuburan ini adalah berbeza di antara kumpulan- kumpulan ethnik negara ini. Jumlah kadar kesuburan
Melayu dalam tahun 1990 adalah melebihi matlamat, iaitu 4.3, berbanding dengan jumlah kadar kesuburan Cina dan India yang kini menghampiri paras penggantian.
Sumber: Pejabat Perdana Menteri
Penurunan Kadar Kesuburan Beri Kesan Kepada Sasaran 70 Juta Penduduk
Di dalam Rancangan Malaysia kesembilan, kadar kesuburan penduduk Malaysia dicadangkan diturunkan sehingga di bawah paras 1.5 daripada 2.8. Penurunan ini kemungkinan akan memberi kesan kepada sasaran penduduk seramai 70 juta orang menjelang 2100. Kadar kesuburan bermakna kadar kelahiran yang akan dilakukan oleh seorang wanita sepanjang hayatnya. Pada tahun 1970, kadar kesuburan wanita adalah 5 kemudiannya menurun kepada 3 pada tahun 2000. Penurunan kadar kesuburan ini jika berterusan akan menjadikan kadar pertumbuhan penduduk 0 menjelang 2060-2070. Kependudukan negara disasar mencapai 33 juta pada tahun 2020, 37 juta pada 2030, 40.4 juta pada 2040, dan 43 juta pada 2050 (BERNAMA). Kemungkinan bahawa penduduk bumiputera akan terus meningkat menjelang 2050 dan seterusnya, manakala penduduk Cina dan India kemungkinan akan berhenti berkembang sekitar 2025. Menjelang 2050, penduduk Bumiputera dijangka mencapai 28 juta, manakala penduduk Cina akan mencapai jumlah tertinggi iaitu kira-kira 7 juta pada 2040, dan penduduk India akan kekal pada kira-kira 2.3 juta menjelang 2030. Namun kegagalan untuk mencapai 70 juta penduduk bukan sesuatu yang perlu dibimbangkan sebaliknya memastikan kuaiti hidup penduduk dengan memberi penekanan kepada sumber manusia. Penduduk pedalaman dijangka berkurangan selepas 2010 manakala penduduk bandar akan terus berkembang. Malaysia tidak meletakkan had kepada saiz sesebuah keluarga jika dibandingkan dengan negara maju seperti Singapura. Walaubagaimnapun, saiz keluarga rakyat Malaysia menjadi semakin kecil dari setahun ke setahun. Ini berlaku kerana faktor ekonomi seperti kos sara hidup yang tinggi terutamanya di bandar, selain daripada kekangan masa yang dimiliki oleh pasangan menjadikan saiz keluarga mereka lebih kecil. Pendidikan juga memainkan peranan dalam mempengaruhi kadar kesuburan penduduk. Ini dapat dilihat dengan bilangan anak yang dimiliki oleh mereka yang berpandidikan tinggi dan bekerjaya terutamanya golongan wanita. Apa yang lebih diutamakan pada masa sekarang dan akan datang adalah kualiti hidup sesebuah keluarga itu dan bukannya kuantiti bilangan anak di dalam sesebuah keluarga.
Demografi Penduduk Malaysia
Malaysia terdiri daripada pelbagai bangsa dan agama, dengan kaum Melayu merupakan etnik terbesar di Malaysia. Dari segi perlembagaan, orang Melayu ialah orang yang berbudaya Melayu, bertutur dalam bahasa Melayu dan beragama Islam.
Dalam kontek Malaysia, istilah bumiputera sering digunakan. Kaum Bumiputera dianggap sebagai kaum asal Malaysia, yang merangkumi pelbagai kaum antaranya kaum Melayu, Dayak, Iban, Kadazan, Kadazan Dusun dan lain-lain lagi.
Berdasarkan kepada Buletin Perangkaan Malaysia (terbitan Jun 2006), jumlah penduduk di Malaysia ialah seramai 26.64 juta orang. 24.8 juta orang merupakan warganegara Malaysia manakala bakinya 1.84 juta orang merupakan bukan warganegara Malaysia. Kaum Melayu mewakili 54 % dari populasi penduduk iaitu seramai 13.48 juta orang. Kaum bumiputera (selain daripada Melayu) seramai 2.93 juta orang mewakili 11.8 %. Justeru itu kaum Bumiputera mewakili 65.8 % dari jumlah keseluruhan warganegara Malaysia.
Kira kira 25 % daripada penduduk Malaysia ialah kaum Cina iaitu seramai 6.22 juta orang, 7.5% terdiri daripada kaum India dengan seramai 1.86 juta orang, manakala lain-lain kaum pula seramai 1.7 % iaitu seramai 318.9 ribu orang. Hampir 85% daripada kaum India di Malaysia merupakan masyarakat Tamil. Lebih separuh populasi Sarawak dan 66% populasi Sabah terdiri daripada kaum bumiputera bukan Melayu. Mereka terbahagi kepada berpuluh-puluh kumpulan etnik tetapi memiliki budaya umum yang sama. Sehingga abad ke-20, kebanyakan daripada mereka mengamalkan kepercayaan tradisional tetapi kini telah ramai yang sudah bertukar kepada agama Kristian atau memeluk Islam.
Selain itu, Malaysia juga mempunyai penduduk yang berasal daripada Eropah yang dikenali sebagai "Serani" dan Timur Tengah.
Kepadatan penduduk Malaysia tidak seragam, dengan hampir 18 juta daripada 26 juta rakyat Malaysia menetap di Semenanjung Malaysia.
Dalam kontek Malaysia, istilah bumiputera sering digunakan. Kaum Bumiputera dianggap sebagai kaum asal Malaysia, yang merangkumi pelbagai kaum antaranya kaum Melayu, Dayak, Iban, Kadazan, Kadazan Dusun dan lain-lain lagi.
Berdasarkan kepada Buletin Perangkaan Malaysia (terbitan Jun 2006), jumlah penduduk di Malaysia ialah seramai 26.64 juta orang. 24.8 juta orang merupakan warganegara Malaysia manakala bakinya 1.84 juta orang merupakan bukan warganegara Malaysia. Kaum Melayu mewakili 54 % dari populasi penduduk iaitu seramai 13.48 juta orang. Kaum bumiputera (selain daripada Melayu) seramai 2.93 juta orang mewakili 11.8 %. Justeru itu kaum Bumiputera mewakili 65.8 % dari jumlah keseluruhan warganegara Malaysia.
Kira kira 25 % daripada penduduk Malaysia ialah kaum Cina iaitu seramai 6.22 juta orang, 7.5% terdiri daripada kaum India dengan seramai 1.86 juta orang, manakala lain-lain kaum pula seramai 1.7 % iaitu seramai 318.9 ribu orang. Hampir 85% daripada kaum India di Malaysia merupakan masyarakat Tamil. Lebih separuh populasi Sarawak dan 66% populasi Sabah terdiri daripada kaum bumiputera bukan Melayu. Mereka terbahagi kepada berpuluh-puluh kumpulan etnik tetapi memiliki budaya umum yang sama. Sehingga abad ke-20, kebanyakan daripada mereka mengamalkan kepercayaan tradisional tetapi kini telah ramai yang sudah bertukar kepada agama Kristian atau memeluk Islam.
Selain itu, Malaysia juga mempunyai penduduk yang berasal daripada Eropah yang dikenali sebagai "Serani" dan Timur Tengah.
Kepadatan penduduk Malaysia tidak seragam, dengan hampir 18 juta daripada 26 juta rakyat Malaysia menetap di Semenanjung Malaysia.
ResponDen Keempat..
Puan Baizura binti Baharom merupakan responden keempat. Beliau berusia 23 tahun. Beliau sudah berkahwin dan mempunyai 2 orang anak. Beliau merupakan seorang suri rumah dan berasal dari negeri Perak. Beliau berpindah ke Kampung Kelantan, Kota Tinggi kerana mengikut suaminya yang bekerja di Bandar Kota Tinggi. Selain mempunyai 2 orang anak, beliau turut menjaga ibu mertuanya yang berusia 74 tahun. Menurut Puan baizura, tidak banyak perubahan dalam jumlah perbelanjaan semasa sebelum dan selepas banjir, namun corak perbelanjaannya memang berbeza. Jika dulu, pendapatannya banyak digunakan untuk mendapatkan kehidupan yang lebih selesa, namun sekarang perbelanjaannya banyak digunakan untuk membeli semula keperluan berbentuk kehendak seperti televisyen, peti sejuk dan perabot. Ini berikutan daripada semua barang-barang tersebut telah dihanyutkan air ketika banjir. Walaubagaimanapun, perbelanjaan dari segi keperluan asas makanan dan pakaian dapat dikurangkan selepas banjir. Ini kerana mereka banyak mendapat bantuan dari segi kewangan, pakaian dan makanan dari pelbagai agensi kerajaan dan bukan kerajaan.
KESIMPULAN
Hasil daripada kajian yang telah dijalankan ke atas kesemua responden, didapati bahawa pecahan agihan pendapatan ke atas perbelanjaan penduduk kampung Kelantan sebelum dan selepas banjir tidak banyak berbeza, jumlah perbelanjaannya tidak banyak berbeza, cuma corak perbelanjaannya yang agak berbeza. Contohnya jika sebelum banjir, kebanyakan pendapatan digunakan untuk membeli keperluan makanan, pakaian dan barang-barang yang bersifat kehendak. Namun, selepas banjir,kebanyakan pendapatan digunakan untuk perbelanjaan membaiki rumah,membaiki kenderaan dan membeli semula perkakas rumah. Manakala perbelanjaan untuk makanan dan pakaian dapat dikurangkan dengan memperolehi bantuan dari pelbagai pihak. Pecahan agihan pendapatan perbelanjaan ini juga tidak memberi kesan kepada pembangunan keluarga kerana mereka masih mempunyai ramai sanak saudara dari kawasan lain yang sering menghulurkan bantuan...
responden ketiga..
Responden ketiga iaitu Cik Rabiah binti Uyub merupakan seorang operator pengeluaran. Beliau berusia 40 tahun dan belum berkahwin. Namun beliau mempunyai seorang tanggungan iaitu ibunya yang berusia 79 tahun. Cik Rabiah juga merupakan salah seorang penyewa yang menyewa rumah milik Datin Hajah Ara dengan harga RM150 sebulan. Beliau merupakan penduduk dari kampong seberang dan berpindah ke kampong Kelantan kerana kampong ini terletak berhampiran dengan Bandar Kota Tinggi dan ini memudahkan beliau untuk berulang alik ke tempat kerja. Menurut Cik Rabiah, agihan pecahan perbelanjaan terhadap pendapatannya semasa sebelum dan selepas banjir tidak banyak yang berubah. Ini kerana, selama ini beliau merupakan seorang yang sederhana dalam menjalani kehidupan seharian. Kebanyakan pendapatannya banyak digunakan untuk keperluan asas dan penjagaan kesihatan ibunya sahaja. Apabila beliau keluar bekerja, kakaknya yang tinggal di kawasan berhampiran akan mengambil alih tugas menjaga ibunya. Ini menunjukkan keluarga ini mempunyai sistem sokongan keluarga yang dapat membantu dalam pembangunan keluarga. Menurutnya lagi, selepas banjir perbelanjaannya untuk makanan semakin berkurang. Ini kerana banyak pihak yang menghulurkan bantuan dari segi keperluan asas makanan.
Subscribe to:
Posts (Atom)
